بلند گوش

پیر زن ها هنگامه صحبت با گوشی(تلفن)٬ بلند بلند صحبت می کنند
پیر مردها هنگامه غرغر٬ بلند بلند غر می زنند
دیده شده جوان هم بر بلندی رفته و به بلندی فریاد زده
حتی کودک که از رحم بر می آید٬ وقتی از آن رحم تاریک به این جهان روشن می آید٬ فریاد بر می آرد!
این نشانه تنهایی است.
تنهایانی که مشترک مورد نظری را برای سخن مستقیم خود ندارند؛ پس بلند صحبت می کنند٬ بلند غر می زنند و بلند فریاد می کشند. حتی بلند و بلندبلند هم فکر می کنند؛ چرا که رسیدن به این بلندی٬ حتی به گوش مرده نیز٬ پیامی رسیده به یک مخاطب را به همراه دارد.
حتی آن کودک!

مهم این است که آن بلندی٬ آن فرد و آن صدا شنیده شود.
مهم این است که در این روش٬ حتی اگر مخاطب عام٬ خود را به یقین به کری بزند٬ گوشش خود٬ بر حکمت سازنده اش٬ پذیراست. چه بلند گوشی است!
گاهی وقت ها چقدر این بی صدایی و بی گوشی آزار دهنده است. آنجا که حتی دهان من حرفی برای گفتن با گوش هایم ندارد. اما گوش هایم به خصلت بلندشان٬ پذیرای سخن های حتی ناشاد دهانم هستند.
می سوزد دلم برای گوش ها!

آیا دیده اید که گوشی دندان بگیرد؟ نه
اما دیده اید دهانی که گوش را دندان گرفته!

این است مرام گوش
بلند می شنود
بلند بلند می شنود
سنگین می شنود
حرف سنگین می شنود
اما می شنود

وای بر روزی که گوش نشنود
دهان نیز لال می شود
و این٬ آخر خط تنهایی آدمی است …

یک دیدگاه برای “بلند گوش”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.